Witamy na oficjalnej stronie SP w Gilowicach. Życzymy miłego przeglądania.

Informacje ogólne
Historia szkoły
Rada Pedagogiczna
Sekretariat
Rada Rodziców
Uczniowie
Plan zajęć
Dokumenty szkoły
Wydarzenia
Ogłoszenia

Patron Szkoły Tadeusz Kościuszko


Urodził się w Mereczowszczyźnie na Polesiu (4 luty 1746). Wykształcenie wojskowe odebrał w Szkole Rycerskiej (1765) oraz w Paryżu, gdzie studiował również malarstwo (1769 – 1774). Zawód miłosny prowadził, aż wkrótce ponownie wyjechał z kraju. Przez Francję trafił do Ameryki (1776), gdzie w służbie wojsk Kongresu przygotowywał obwarowania Filadelfii, Saratogi, West Point, dowodził wojskami oblężniczymi – od roku 1780 jako szef korpusu inżynierów. Po powrocie do Polski próbował zajęć ziemiańskich, ale z mizernymi skutkami, toteż starał się o powrót do wojska co zwieńczył w roku 1789 rozpoczęciem służby w randze generała. Jako dowódca dywizji wojsk księcia Józefa Poniatowskiego uczestniczył w wojnie Polsko-Rosyjskiej w 1792r. Osłaniając odwrót, umożliwił księciu zwycięstwo pod Zieleńcami, za co został wyróżniony medalem Virtuti Militari. Wysokie kwalifikacje stratega i inżyniera potwierdził w bitwie pod Dubienką. Rozgoryczony klęską i postawą króla złożył demisję i wyjechał z kraju. Od grudnia 1792r. przebywał głównie w Lipsku, przygotowując powstanie narodowe, w którym miał pełnić obowiązki naczelnika-dyrektora. Niezbyt rozważna zwłoka w ogłoszeniu insurekcji zagroziła rozbiciem ruchu, toteż po następnym sygnale- pierwszych aresztowaniach w Warszawie –Kościuszko pojawił się w Krakowie, na tutejszym rynku ogłaszając 24 III 1794r. wobec zgromadzonego pospólstwa akt powstania. Jego zasługą było zorganizowanie swego rodzaju pospolitego ruszenia Polaków, przeciwko głównemu przeciwnikowi – Rosji. Bitwa pod Racławicami (4 IV), jakkolwiek zwycięska i rosławiona dzięki postawie kosynierów, na skutek nadejścia głównych sił rosyjskich gen. Denisowa nie pozwoliła na przebicie się do Warszawy. Pod Połańcem wydał akt dotyczące sprawy chłopskiej i utworzenia Rady Najwyższej Narodowej – Cywilnego kierownictwa powstania. Kolejne bitwy rozgrywał ze zmiennym szczęściem (Szczekociny, Chełm, Raszyn), bronił Warszawy. Po klęsce pod Maciejowicami (10 X), ciężko ranny dostał się do niewoli rosyjskiej i został osadzony w twierdzy pietropałowskiej. Wyszedł wraz z innymi więźniami dopiero po śmierci Katarzyny II i złożeniu przysiegi lojalności (28 XI 1796). Po krótkim pobycie w ameryce osiedlił się (VI 1798) we Francji, gdzie pomagał emigracji, ale dowództwa Legionów nie przyjął. Zniechęcony do Napoleona, utworzeniu Księstwa Warszawskiego  się  nie  przysłużył.  Jeszcze  raz  próbowano wykorzystać  jego  legendę w okresie Kongresu Wiedeńskiego. Chwalony przez cara Aleksandra I, nie posłuchał jego apelu o powrót do Królestwa Kongresowego. Ostatnie lata życia spędził w Szwajcarii.




Aktualności

Tutaj będą zamieszczane informacje o najświeższych wydarzeniach w SP w Gilowicach.
Czytaj dalej >>>


Dodaj do Ulubionych


Drukuj stronę


Mapa okolicy